Wkrótce jednak kamizardzi zostali pokonani w Nages (16 kwietnia), a wojska odkryły i przejęły ich magazyny zaopatrzeniowe w służących im za bazę działań grotach pod Euzet, które w odwecie zostało spalone (19 kwietnia). 21 kwietnia marszałka Montrevel zastąpił dysponujący 60-tysięcznym wojskiem marsz. de Villars, który przystąpił do pertraktacji z Cavalierem. Mimo sprzeciwu znacznej części powstańców, zgodził się on na bezwarunkową kapitulację, sam otrzymując rangę pułkownika i dożywotnie wynagrodzenie. Inni (Castanet, Ravanel) decydowali się kontynuować walkę; zdradzony Rolland 13 sierpnia zginął w zamku Castelnau Valence. Na początku października 1704 po serii klęsk część przywódców kamizardów (La Rose, Couderc, Joany, Catinat) poddała się i opuściła Francję; de Villars wynagrodzony został tytułem diuka i odznaczony Orderem Ducha ŚwiętegoF. Verdoglia: La guerra di successione spagnola, 1701-1715, dz. cyt., s. 10..
W styczniu 1705 kamizardzi zrezygnowali z otwartej walki, ograniczając się do sporadycznych napadów i do dywersji.