Oprócz tego istniało jeszcze plemię krasnoludów-wygnańców, nazywanych przez elfów Krasnoludami Poślednimi (sin. Noegyth Nibin). Byli to skarlali krasnoludowie, żyjący w lasach nad Narogiem w Beleriandzie. Wykluczeni ze swych plemion podczas pokoju Ardy, byli pierwszymi krasnoludami, jacy dotarli do Beleriandu, gdzie tępili ich nieświadomi ich natury Sindarowie. Swoje siedziby wydrążyli pod Amon Rûdh i Nulukkizdin. Większość z nich wymarła jeszcze przed powrotem Ñoldorów do Śródziemia. W piątym stuleciu Pierwszej Ery jedynymi żyjącymi Noegyth Nibin byli Mîm i jego synowie Ibun i Khîm.
Władcy krasnoludów thumb|Godło królów Plemienia Durina: Kowadło i Młot zwieńczone Srebrną Koroną, otoczone Siedmioma Ośmiopromiennymi GwiazdamiR. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 124. Znani władcy krasnoludów pochodzili z Plemienia Durina, z rodu założonego przez Durina Nieśmiertelnego. Korona dziedziczona była w linii męskiej, z ojca na syna, ewentualnie na najbliższego męskiego potomka. Monarchowie ci byli zarazem władcami kolejnych siedzib plemienia: Khazad-dûm, gór Ered Mithrin i Ereboru.