Ich imiona pochodzą z języka staronordyckiego. Tolkien świadomie zaczerpnął je z listy karłów, fragmentu Völuspy, pieśni zawartej w Eddzie poetyckiejPatrz: . Pisarz przyjął konwencję, wedle której Władca Pierścieni ma być przekładem fikcyjnego źródła, Czerwonej Księgi. Zatem miana staronordyckie użyte zostały jako tłumaczenia imion z języka ludzi z Dale, którego krasnoludowie używali na co dzień (imiona w ich własnej mowie są nieznane).
Nie ma pewnych informacji o zakresie ich władzy. Prawdopodobnie w czasach, kiedy Plemię Durina nie miało stałej siedziby (np. gdy zostali wypędzeni z Ereboru przez Smauga) władza królewska słabła. Od połowy Drugiej Ery do 2845 roku Trzeciej Ery w posiadaniu królów Plemienia Durina był jeden z Siedmiu Pierścieni Władzy.
W okresie, gdy siedzibą Plemienia Durina był Erebor, królowie Plemienia Durina nosili tytuł Króla pod Górą. Został on utworzony dla Thráina I.