Stephen Hawking wykorzystywał argumentację słabej zasady antropicznej do wyjaśnienia trójwymiarowości przestrzeni (przynajmniej w znanej skali). Wskazywał, że w przestrzeni dwuwymiarowej niemożliwe byłoby istnienie złożonych organizmów, a w przestrzeni o liczbie wymiarów większej niż trzy grawitacja nie pozwalałaby na stabilne orbity planetarne i elektronowe.
Pisano rozprawy przekonujące, że zasada antropiczna potrafi „wyjaśnić” wartości stałych fizycznych (jako idealnie ukształtowane), liczbę wymiarów Wszechświata i stałą kosmologiczną.
Interpretacje Koncepcja wielu światów – silna zasada antropiczna w wersji Cartera bywa używana jako przesłanka do kosmologicznej koncepcji wielu światów. Zgodnie z nią obserwowany przez człowieka Wszechświat jest jednym z wielu równolegle istniejących – w ramach Wieloświata. W każdym z nich stałe fizyczne są nieco inne – są one czymś w rodzaju losowo wybranych warunków początkowych. Jeżeli silna zasada antropiczna w wersji Cartera jest prawdziwa, to obserwowany przez człowieka Wszechświat jest wyróżniony tylko przez istnienie w nim człowieka, które jednak nie jest wtedy niczym dziwnym.