Takie użycie tego sformułowania spotkało się z krytyką.

Oprócz tego w literaturze funkcjonują inne warianty: partycypacyjna zasada antropiczna – wiązana z Johnem Archibaldem Wheelerem Does the Universe Create Itself? , kanał „PBS Space Time” na YouTube, 20 kwietnia 2022 [dostęp 2025-04-12]., sugerująca w oparciu o interpretację kopenhaską mechaniki kwantowej, że obserwatorzy są niezbędni do nadania Wszechświatowi statusu rzeczywistości fizycznej. finalna zasada antropiczna – sformułowana przez Barrowa i Tiplera, głosząca, że inteligentne przetwarzanie informacji musi pojawić się we Wszechświecie i, raz powstawszy, nigdy nie zginie. Ta wersja uznawana jest przez większość naukowców za spekulację niemającą oparcia w empirycznej fizyce.

Przykłady Gdyby tempo ekspansji Wszechświata we wczesnej fazie różniło się nieznacznie (np. o jedną część na bilion), Wszechświat albo zapadłby się przed powstaniem gwiazd, albo rozszerzał zbyt szybko, by grawitacja mogła uformować galaktyki.