Obronność thumb|Zachowane freski w kopule kościoła św. Zbawiciela thumb|Cysterna bazyliki – wnętrze Miasto od północy i od południa zabezpieczone było przez Propontydę i Złoty Róg. Od strony lądu miasto było natomiast chronione przez podwójną linię murów wzniesionych przez Teodozjusza II. Co więcej w promieniu 65 km od miasta cesarz Anastazjusz rozkazał wybudować dodatkową linię umocnień, która w założeniu chronić miała miasto przed nagłymi atakami lądowymi. Te wszystkie zabezpieczenia umożliwiły Konstantynopolowi opierać się przez setki lat atakom różnych ludów. Dla przykładu można podać tu odparte ataki: 626 – połączony atak Persów, Awarów i Słowian, 674–678 i 717 – ataki Arabów, 813, 913 i 924 – ataki Bułgarów, 860, 907, 941 i 1043 – ataki Rusów, 1090–1091 – oblężenie miasta przez Seldżuków i Pieczyngów, 1393/1394–1401 – blokada miasta przez Turków, 1422 – ostatnie nieudane tureckie oblężenie.

Miasto zostało zdobyte tylko trzy razy.