Był także organizatorem Międzynarodowej Konferencji Zastosowań Efektu Mössbauera w Krakowie w 1975 roku.
Był niestrudzonym popularyzatorem nauki o ochronie środowiska. Miał ogromny wkład w kształcenie społeczeństwa w zakresie czystych ekologicznie metod wytwarzania energii. W roku 1980 zorganizował specjalność "fizyka medyczna" na Uniwersytecie Jagiellońskim, która później została rozszerzona na ochronę środowiska.
Jako wykładowca uniwersytecki wykształcił rzesze studentów, wypromował łącznie 45 doktorów, z których 17 uzyskało stopień doktora habilitowanego, a 12 zostało profesorami. Opublikował ponad 300 prac w recenzowanych czasopismach o zasięgu międzynarodowym. Był autorem kilku książek. Przez kilka kadencji piastował godność Przewodniczącego Rady ds. Atomistyki oraz Przewodniczącego Rady Naukowej Instytutu Fizyki Jądrowej im. H. Niewodniczańskiego. Był Honorowym Przewodniczącym Rady Naukowej IFJ PAN.
Był członkiem od 1969 Polskiej Akademii Nauk (PAN) oraz od 1989 Polskiej Akademii Umiejętności* , którego pełnił też funkcję przewodniczącego. Został dwukrotnie wybrany w 1990 i 1993 na członka Komitetu Badań Naukowych.