Georges’a-Henriego Benoit.
Trzy lata po odkryciu zjawiska Mössbauera Hrynkiewicz zarejestrował sygnał mössbauerowski za pomocą własnoręcznie zbudowanej aparatury w Instytucie Fizyki UJ. Jako pierwszy na świecie w 1959 wraz z prof. Martinem Deutschem w Massachusetts Institute of Technology (MIT) w Stanach Zjednoczonych zdetektował sygnał zaburzonych korelacji kierunkowych promieniowania γ.
Miał również znaczący udział w budowie generatora Van de Graaffa na 800 keV oraz pierwszego w Polsce cyklotronu C-48. Przy użyciu protonów i cząstek alfa przyspieszonych w tym cyklotronie otrzymał pierwsze na świecie widma metodą wstecznego rozpraszania Rutherforda (RBS).
Wiedzę i doświadczenie naukowe zdobywał i pogłębiał w szeregu najlepszych laboratoriów świata: MIT w USA, ZIBJ w Dubnej, Centrum Badań Jądrowych CNRS w Strasbourgu, w Uniwersytecie w Nancy, Uniwersytecie w São Paulo i Katolickim Uniwersytecie w Leuven. Wyniki prezentował wizytując ponad 100 instytutów naukowych, a także na kilkudziesięciu konferencjach i szkołach naukowych. Był członkiem komitetów naukowych około 30 konferencji międzynarodowych. Przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego 29 Szkół Fizyki w Zakopanem, które w roku 1973 uzyskały status międzynarodowych i przekształciły się w znane w świecie konferencje naukowe "School of Physics".