II wojna światowa We wrześniu 1939 r. Grabowski wraz z rządem po wyjeździe z Warszawy (6/7.09.1939) dotarł najpierw do Lublina, później do Łucka, a następnie Dubna, gdzie wyznaczono siedzibę Ministerstwa Sprawiedliwości. Po agresji ZSRR na Polskę 18 września 1939 w Kutach przekroczył wraz z rządem RP granicę polsko-rumuńską. Został internowany w Slănic Moldova, później zaś w Băile Herculane. 8 listopada zwrócił się do attaché wojskowego w Bukareszcie, płk. Tadeusza Zakrzewskiego, z wnioskiem o przyjęcie do Wojska Polskiego. Otrzymał odmowną decyzję Naczelnego Wodza gen. Władysława Sikorskiego. Nie zgadzając się decyzją, Grabowski napisał pismo do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Władysława Raczkiewicza. Odpowiedzi nie było do czerwca 1940 r., gdy zdecydowano o ewakuacji dawnego rządu II RP. Grabowski otrzymał w Bukareszcie paszport na nazwisko Józef Gont i wraz ze Sławojem Składkowskim zostali ewakuowani, najpierw do Turcji, a następnie do Palestyny. W Stambule starał się o zgodę na przyjęcie do wojska brytyjskiego. Po początkowej akceptacji, ostatecznie Anglicy odmówili. Ostatecznie dnia 03.10.1940 r. Sikorski wyraził zgodę na przyjęcie Grabowskiego do wojska w stopniu szeregowca. 14 listopada został przydzielony do Ośrodka Zapasowego Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich w Latrun, gdzie służył w Legii Oficerskiej.