W sierpniu 1953 CIA za pomocą armii i kontrolowanych zamieszek ulicznych przeprowadziła zamach stanu. W wyniku rozmów z nowym rządem udało się dojść do porozumienia – wydobyciem irańskiej ropy miały się od tej chwili zająć międzynarodowe konsorcja, m.in. Standard Oil Indiana (Amoco). Udział angielsko-irańskiej spółki wyniósł 40%. Umowa pomiędzy byłym szachem Persji i Williamem D’Arcym przeszła do historii. W 1954 roku zarząd przedsiębiorstwa zmienił jego firmę na British Petroleum.
Po 1954 Dzięki wieloletnim pracom prowadzonym na Alasce w 1969 roku natrafiono na jeden z największych zbiorników ropy w historii na kontynencie północnoamerykańskim. W tym samym czasie w Wielkiej Brytanii prowadzono również badania nad złożami wzdłuż wybrzeża nad La Manche i na Morzu Północnym – z odkrytego wówczas złoża „Forties” można było wytwarzać 400 tys. baryłek czystej ropy naftowej dziennie.
Przypadające na lata 70. XX w. zmiany na Bliskim Wschodzie i decyzja najbogatszych państw regionu – Iranu, Iraku, Arabii Saudyjskiej, Abu Dhabi i Kataru – o nacjonalizacji swoich złóż ropy naftowej oznaczała dla BP konieczność zmian dotychczasowej strategii i poszukania nowych złóż ropy w innych częściach świata.