Andrea Doria – włoski statek pasażerski armatora „Italia Line” zbudowany w roku 1953 przez stocznię z Genui i wprowadzony na linię nowojorską. Koncepcja konstrukcyjna statku „Andrea Doria” była wyrazem nowej architektury okrętowej tzw. „szkoły włoskiej”. Znajdowały się na nim telefony umożliwiające bezpośrednie uzyskanie połączenia z lądem (pierwsze zastosowanie na liniowcach transatlantyckich). Wystrój wewnętrzny został wyposażony w dzieła sztuki współczesnej, koncepcyjnie wzmocniony wizualnie specyficznymi efektami świetlnymi. Na pokładzie znajdowały się liczne bary, czytelnie, kawiarnie, palarnie, sale do gry i salony. Na rufie statku znajdowały się ułożone tarasowo trzy baseny ze sztucznymi plażami zwane potocznie „lido”. Znany najbardziej z kolizji na morzu, która wydarzyła się w gęstej mgle, 60 mil od wyspy Nantucket u wybrzeży USA. mały|Kadłub bez rusztowań, przygotowania do wodowania. Czerwiec 1951 O godz. 23:10, 25 lipca 1956 w kadłub włoskiego transatlantyku wbił się wzmocniony do żeglugi w lodach, dziób statku pasażerskiego „Stockholm”. W kolizji zginęły 52 osoby, w tym 5 na Stockholmie. Wszystkich pozostałych – 1662 pasażerów i członków załogi – zdołano uratować przez ewakuację włoskiej jednostki, zanim ta, jedenaście godzin po kolizji, kilka minut po godzinie 10:00 poszła na dno.