thumb|Figurka Bodhisattwy z okresu Asuka – okres w historii Japonii w latach 538–710. Wspólnie z okresem Kofun określany jest mianem okresu Yamato.
W okresie Asuka na terenie Japonii powstało 46 świątyń buddyjskich. Japończycy nauczyli się od imigrantów techniki wyrobu papieru, laki i farb olejnych. Naród japoński wykształcił własnych artystów i rzemieślników. Obok sztuk plastycznych dużą rolę w życiu kulturalnym dworu zaczęła odgrywać poezja (chińska i japońska).
Najważniejsze wydarzenia wprowadzenie buddyzmu (538 lub 552 r.) i ustanowienie go oficjalną religią państwową (594 r.) wprowadzenie systemu datowania nengō w 645 r. – pierwszym nengō było Taika reformy polityczne: Konstytucja Siedemnastu Artykułów przypisywana księciu Shōtoku (604 r.) reforma Taika cesarza Kōtoku (646 r.) Kodeks Ōmi (668–671) Kodeks Kiyomihara (681–689) Kodeks Taihō (702 r.)
Edykty cesarskie były napisane i sponsorowane przez szkoły konfucjańskie na dworze Yamato i stanowiły podstawy japońskiego systemu cesarskiego i rządzenia.