W roku 307 p.n.e. zdobył znajdujące się do tej pory pod władzą Kassandra Ateny, witany przez ludność miasta entuzjastycznie. Zmusił do ucieczki Demetriusza z Faleronu. W następnym roku powrócił do Azji, gdzie odebrał Ptolemeuszom cały Cypr. Pokonał wówczas siły Ptolemeusza w bitwie morskiej pod Salaminą Cypryjską. Po tym fakcie dynastia Antygonidów przyjęła tytuł królewski; według innych źródeł zostali oni obwołani królami przez tłum i przystali na tę nobilitację. Wiązało się to z wygaśnięciem kilka lat wcześniej dynastii Argeadów.
Przydomek Poliorketes, co tłumaczy się zazwyczaj jako ten, który oblega miasta, nadali mu ironicznie najprawdopodobniej Rodyjczycy po nieudanym oblężeniu ich miasta przez Demetriusza w latach 305–304 p.n.e. Niewykluczone też, że autorami przydomku byli ludzie z otoczenia Lizymacha. Przydomek ten po raz pierwszy pojawia się w relacji Diodora Sycylijskiego. Niektórzy autorzy antyczni tłumaczyli nadanie mu takiego przydomku wytrwałością w zdobywaniu miast i zdolnościami wojskowymi, nie doszukując się jego ironicznego wydźwięku. Historyk Tomasz Zieliński wymienia ponad 30 różnych miast i twierdz, które Demetriusz atakował podczas swoich wojen.