Jako obywatel Tomi wypełniał ciążące na nim obowiązki, między innymi dwukrotnie brał udział w obronie miasta przed napadami barbarzyńców, zostając żołnierzem w wieku ponad 50 lat.
Mimo tych trudności, poeta nie przestał tworzyć.
Śmierć Fasti zawierają wzmiankę o poświęceniu w Rzymie świątyni Janusa przy teatrze Marcellusa. Wydarzenie to odbyło się w czerwcu roku 17. Informacja o poświęceniu świątyni to ostatni znany zapis Owidiusza – końcowa korekta, której dokonał w swoim wcześniej napisanym dziele.
Zważywszy na odległość Tomi od Rzymu, Owidiusz otrzymał informację o poświęceniu świątyni Janusa kilka miesięcy po tym fakcie. Umarł więc najprawdopodobniej pod koniec roku 17 lub na początku roku 18. Miał wówczas 59 lat, z których osiem spędził na wygnaniu w Tomi. Część współczesnych badaczy jest zwolennikami hipotezy, że śmierć nie nastąpiła w sposób naturalny, ale spowodował ją jakiś akt przemocy, którego Owidiusz w ostatnich miesiącach życia obawiał się.