We Florencji Bullą Decet oecumenici consilii wydaną podczas V sesji soborowej 10 stycznia 1439 roku papież przeniósł obrady soboru do Florencji. Wkrótce wybuch zarazy w Ferrarze skłonił do przeniesienia się do Florencji za papieżem również delegacji prawosławnej. 13–14 lutego przybyli do Florencji Jan VIII i Józef II. 28 lutego przyjęto dalszy porządek obrad. 9 czerwca delegacja prawosławnych metropolitów: Kijowa, Mityleny, Trebizondy i Nicei przyjęła w obecności papieża uzgodnioną formułę nauki o pochodzeniu Ducha Świętego oraz przedłożyła propozycję sformułowań nauki o czyśćcu, prymacie papieża i szczegółowych kwestii dotyczących sprawowania Eucharystii. Śmierć patriarchy Józefa II, 9 lub 10 czerwca, spolaryzowała stanowiska delegatów prawosławnych, szczególną nieufność opozycjonistów wywołał latynizujący testament patriarchy tak zwana Extrema sententia z 9 czerwca. 28 czerwca przystąpiono do pospiesznego redagowania bulli zjednoczeniowej Laetentur caeli, zawierającej uzgodnienia w czterech dyskutowanych kwestiach teologicznych oraz uznanie unii obydwu Kościołów. Została ona podpisana 5 lipca 1439 roku;