Styl, ostatecznie nazwany stylem „V” (układ nart przypomina literę „V”), został zaakceptowany przez Międzynarodową Federację Narciarską, kiedy okazało się, że nie tylko pozwala osiągać dalsze odległości (co za tym idzie podnosi widowiskowość skoków), ale także jest bezpieczniejszy dla zawodników.
W sezonie 1986/1987, skacząc nowym stylem zajął, między innymi, 12. miejsce w Oberstdorfie (pierwsze punkty w karierze), 10. miejsce w Innsbrucku oraz 14. miejsce w Planicy. Wystarczyło to do zajęcia 45. miejsca w klasyfikacji generalnej. Wziął też udział w mistrzostwach świata w Oberstdorfie w 1987, gdzie uplasował się na 27. pozycji w konkursie indywidualnym na dużej skoczni, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął ósme miejsce w konkursie drużynowym. Rok później wystartował na igrzyskach olimpijskich w Calgary, zajmując osiemnaste miejsce na skoczni dużej i 28. miejsce na normalnej. W zawodach drużynowych Szwedzi z Boklövem w składzie zajęli siódme miejsce. W marcu 1988 podczas mistrzostw świata w lotach w Oberstdorfie zajął 14. miejsce. Parę dni przed tymi mistrzostwami Boklöv po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując 4 marca 1988 drugie miejsce w konkursie w Lahti. Łącznie w sezonie 1987/1988 dwukrotnie zajmował drugie miejsce w zawodach, co dało mu 10.