W późniejszych latach określał ją mianem kobiecej wersji Raimu.
W czerwcu 1926 zadebiutował na scenie, występując jako żandarm w teatrze miejskim w Coulommiers w operze komicznej Le Royal Dindon, wystawianej z okazji 50. rocznicy powstania kolegium im. Jules’a Ferry’ego; .. Biografowie zwracali uwagę, że już wtedy wyróżniał się wyrazistą gestykulacją. Cztery lata później, w wieku 16 lat, ukończywszy szkołę średnią Lycée Condorcet, za namową starszego brata, który był kuśnierzem, wstąpił do szkoły zawodowej w Paryżu, położonej nieopodal placu Bastylii. Został z niej wydalony z powodu nieodpowiedniego zachowania. Imał się wielu dorywczych prac; był dekoratorem wystaw sklepowych, kreślarzem oraz pomocnikiem księgowego.
Z uwagi na systematyczne zwolnienia z pracy rodzice zapisali go w 1932 do położonej w pobliżu domu szkoły artystycznej École Louis-Lumière, gdzie wybrał sekcję kinową. Uczył się sztuki scenicznej pod kierunkiem Germaine Dulac i zaprzyjaźnił się z Henrim Decaë, który później jako operator filmowy współpracował z nim przy kilku produkcjach. Jego matka chciała, aby został duchownym, lecz de Funès – mimo swej gorliwej wiary katolickiej – będąc zafascynowanym kinem i telewizją, postanowił dalej kształcić się w tym kierunku.