300px|thumb|Zofia Franio po aresztowaniu przez MBP thumb|Grób Zofii Franio na cmentarzu Powązkowskim Zofia Franio, ps. Doktor (ur. w Pskowie, zm. 25 listopada 1978 w Warszawie) – polska lekarka, doktor wszech nauk lekarskich (1927). Od listopada 1939 członkini Służby Zwycięstwu Polski, następnie Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej, a także Przysposobienia Wojskowego Kobiet. Od stycznia do listopada 1946 szef łączności i kolportażu w Zarządzie Obszaru Centralnego Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość (WiN). Więzień polityczny w latach 1946–1956. Oficer Wojska Polskiego w stopniu majora (1944). Dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Córka Michała i Anieli Władysławy z domu Iwanow. W 1916 ukończyła z wyróżnieniem gimnazjum żeńskiego w Pskowie. W latach 1917–1918 studiowała w Żeńskim Instytucie Medycznym w Piotrogrodzie i na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Dońskiego w Rostowie. Od 1918 kontynuowała studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, 13 lipca 1927 uzyskała dyplom doktora wszech nauk lekarskich. W czasie wojny polsko-bolszewickiej służyła ochotniczo w Wojsku Polskim, ostatecznie w stopniu porucznika prawdopodobnie w 1920 roku.