Brała udział ochotniczo w zaplanowaniu i wykonaniu akcji „Wieniec”, . dowodzone przez nią patrole (ok. 55 kobiet) zostały podporządkowane Kedywowi Okręgu Armii Krajowej Warszawa-Miasto, jako jeden z jego oddziałów dyspozycyjnych o charakterze sabotażowo-dywersyjnym. Patrole te uczestniczyły w kilku akcjach dywersyjnych i likwidacyjnych, stanowiły jednocześnie zespół minerski, mocno zaangażowany w produkcji zapalających i burzących środków walki.
W powstaniu warszawskim podległe jej patrole przydzielono do zgrupowań powstańczych na terenie całej Warszawy. Franio przydzielono do dowodzonego przez kpt. Jerzego Skupieńskiego ps. „Jotes” Oddziału Saperów Okręgu Warszawskiego AK. Walczyła na Śródmieściu. Minerki uczestniczyły w zdobyciu gmachu PAST-y.
Po powstaniu wyszła z miasta wraz z ludnością cywilną.
Po wojnie wróciła do praktyki lekarskiej w Warszawie. 14 listopada 1946 aresztowana przez UB pod zarzutem pełnienia od stycznia 1946 funkcji szefa łączności i kolportażu w Zarządzie Obszaru Centralnego Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość (WiN). Wyrokiem Rejonowego Sądu Wojskowego w Warszawie z 31 sierpnia 1947 została skazana na 12 lat więzienia. Została wypuszczona na wolność 15 maja 1956.