thumb|right|Kojiki, manuskrypt Shinpukuji, 1371–1372 – dzieło mające stanowić oficjalną historię Japonii, spisane w 712 roku przez wysokiej rangi urzędnika dworskiego, , na rozkaz cesarzowej Gemmei. Jest to najwcześniejsze zachowane japońskie dzieło historiograficzne. Jego treść powstała na bazie wcześniejszych podań (jednakże nie zachowały się informacje mówiące, w jakiej formie wcześniej te podania istniały). Tekst Kojiki przygotowany za czasów cesarzowej Genmei nie zachował się, a jego treść znana jest z późniejszych kopii.
Utwór składa się z trzech zwojów: pierwszy, oprócz przedmowy, opisuje narodziny wszechświata i jego mechanizm. Opisuje proces rozdzielenia nieba i ziemi i zamieszkujące te obszary duchy. drugi opisuje dzieje podboju archipelagu japońskiego przez duchy nieba; trzeci przedstawia przebieg panowania trzydziestu trzech kolejnych władców – potomków duchów nieba na Ziemi.
Kronika ta została zapisana z wykorzystaniem chińskich ideogramów, jako że w VIII wieku język japoński nie posiadał jeszcze swojego własnego usystematyzowanego systemu zapisu.