Być może dwa kadłuby zostały dostarczone Rumunii przez ZSRR.
thumb|Polski kuter trałowy TR-42 Pierwszy okręt o oznaczeniu TR-41 wszedł do polskiej służby 3 kwietnia 1955 roku, kolejne TR-42 – TR-47 weszły do służby do końca 1956 roku. Skrót TR pochodził od: trałowiec rzeczny. Początkowo oznaczenia malowane były na burcie, pełniąc zarazem role numerów burtowychPor. fotografie .
Oznaczeniepóźniejszy znak burtowypodniesienie banderywycofanieTR-418113.04.195515.07.1970TR-42812 → K-12 (1970)23.10.195510.04.1971TR-438138.01.195615.07.1970TR-4481417.06.195631.12.1966TR-4581529.06.195631.12.1966TR-4681619.08.195615.07.1970TR-47817 → K-13 (1970)7.10.195610.04.1971
Służba Polskie kutry tego typu bazowały początkowo w Helu, operując na Zatoce Gdańskiej, a od listopada 1956 roku w Świnoujściu, dokąd przeszły drogami śródlądowymiE. Słoński, Przebazowanie w: Biuletyn Stowarzyszenia Oficerów Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej nr 2(7)/2002. Utworzyły tam Dywizjon Rzecznych Kutrów Trałowych, a od 1959 roku: I Grupę Dywizjonu Kutrów Trałowych. Operowały one głównie na Zalewie Szczecińskim i wodach przybrzeżnych Zatoki Pomorskiej. W styczniu 1960 roku kutry TR-41 – TR-47 oprócz oznaczeń otrzymały stałe numery burtowe, odpowiednio: 811–817. Podczas służby od 1962 roku odwiedzały porty NRD.