Z uwagi na zużycie, pierwsze dwa zostały wycofane ze służby w 1966 roku (TR-44 i 45), a pozostałe w 1970 roku, po czym skasowane. Dwa z nich jeszcze do 1971 służyły jako kutry pomocnicze K-12 i K-13 (ex TR-42 i 47).
Kutry projektu 151 były konstrukcji drewnianej, ze stalową lekko opancerzoną nadbudówką (7 mm)A. Pawłow, Wojennyje..., s.140.
Dane techniczne wyporność: standardowa – 46,4 tony; pełna – 49,2 tony wymiary: długość – 27,7 m; szerokość – 4,1 m; zanurzenie – 0,6 m napęd: 2 silniki wysokoprężne Wola 300 (3D12), 12-cylindrowe o łącznej mocy 600 KM, 2 śruby, 2 stery prędkość: maksymalna – ok. 15 w., ekonomiczna – 10 w. zasięg: 500 mil morskich przy 10 węzłach autonomiczność: 5 dób zapas paliwa: 2750 kg załoga: 16 ludzi (w ZSRR – 12 ludzi) uzbrojenie: 1 podwójnie sprzężona armata przeciwlotnicza kaliber 25 mm typu 2M-3M (1 × II) 1 podwójnie sprzężony wkm przeciwlotniczy kalibru 14,5 mm typu 2M7 (1 × II) (na wczesnych jednostkach radzieckich wkm 12,7 mm) do 24 min (w służbie radzieckiej: 25 min JaM, 13 min KPM, 6 min AMD-500) 24 bomby głębinowe (możliwość) wyposażenie trałowe: trał kontaktowy T-1 (RKT-1) lub MT-3 trał akustyczny BAT-2 trał SAMT-1
Zobacz też trałowce w polskiej Marynarce Wojennej
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Stanisław Biela, Trałowiec rzeczny projektu 151 w: Okręty Wojenne nr 101 (3/2010)
Kategoria:Typy trałowców Kategoria:Okręty według projektów