Rachmire – Ten-który-zna/jest-jak-Re był wysoką osobistością – wezyrem Górnego Egiptu i gubernatorem Teb w czasach Amenhotepa III. Jego ogromny grobowiec jest pełny malowideł. Ich powierzchnia wynosi około 700 m². Znaczna ich część to tradycyjne malowidła o treści pogrzebowej, religijnej i rodzinnej. Są jednak wśród innych malowideł szczególne, przedstawiające rozliczne zajęcia Rachmire: audiencję, podczas której wezyr otrzymuje bogate dary, składane przez Azjatów i ciemnoskórych mieszkańców południa Afryki. Wśród darów Nubijczycy prowadzą gepardy, żyrafę i stada wołów. Jeden z nich niesie na ramieniu kość słoniową, na której przysiadła małpka. Nubijczycy wiodą także niewolników. Wysłannicy krainy Punt niosą egzotyczne płody ziemi – krzewy do pozyskiwania gumy arabskiej. Dalej w orszaku pojawiają się, odziani we wzorzyste pasy i spódniczki, przybysze z „kraju Keftiu i wysp na Wielkim Morzu” – to Minojczycy, niosący wazy i amfory, naszyjniki i kość słoniową. Dalej Rachmire dokonuje inspekcji niewolników, których „Jego Majestat przywiódł ze swych zwycięskich wypraw do krajów południowych...”, a których sprowadzono aby wypasali bydło i zajmowali się tkactwem. Duża część malowideł to swoisty „katalog obrazkowy”, przedstawiający egipską technikę. Niezwykłe, realistyczne sceny przedstawiają pracę najróżniejszych rzemieślników.