W 1420 Bronisz Kiączyński toczył spór z Janem z Książa o granice wsi Kiełczyn, którą Jan od niego kupił.
W 1449 właścicielami wsi byli Jan i Piotr bracia niedzielni synowie Jana oraz dziedzice w Książu właściciele młyna kiączyńskiego. W 1449 Jan Ksiąski posiadał Książ (obecnie Książ Wielkopolski), Radoszkowo, Zakrzewo w parafii Książ (obecnie Zakrzewice oraz Kiączyn (obecnie Kiełczyn). W 1481 Jan archidiakon poznański, Wojciech scholastyk krakowski oraz Piotr bracia niedzielni dziedzice w Książu dali swemu bratu Stanisławowi w działach 1/4 miasta Książ, 1/4 połowy folwarku i stawu, 1/4 Radoszkowa, a otrzymali w zamian od Stanisława 1/4 tamże (prawdopodobnie w Radoszkowie) oraz Zakrzewo i Kiączyn. W 1482 Stanisław Ksiąski zapisał swojej żonie Zofii po 400 grzywien posagu i wiana na połowie Książa, Radoszkowa, Zakrzewa i Kiełczyna, które należały do niego z podziału majątkowego z braćmi.