Eksportowe A-4G – wersja bojowa dla lotnictwa pokładowego Australii bazująca na A-4E – dostarczono 8 sztuk od lipca 1967 roku TA-4G – dwumiejscowa wersja szkolno-bojowa dla Australii bazująca na TA-4F – dostarczono 2 sztuki od lipca 1967 roku A-4H – wersja bojowa dla Izraela bazująca na A-4E z ulepszeniami, jak powiększony statecznik, spadochron hamujący. Uzbrojenie wzmocnione do dwóch działek 30 mm DEFA ze 150 nabojami każde. Dostarczono 90 samolotów od 1967 roku TA-4H – dwumiejscowa wersja szkolno-bojowa dla Izraela. Dostarczono 10 samolotów A-4K – wersja bojowa dla Nowej Zelandii bazująca na A-4F, z powiększonym statecznikiem, bez spadochronu hamującego, ze zmienioną radiostacją. Dostarczono 10 samolotów TA-4K – dwumiejscowa wersja szkolno-bojowa dla Nowej Zelandii A-4KU – wersja bojowa dla Kuwejtu, 30 zamówione w 1974 roku TA-4KU – dwumiejscowa wersja szkolno-bojowa dla Kuwejtu, 6 zamówione w 1974 roku A-4N – wersja bojowa dla Izraela bazująca na A-4M z ulepszeniami, oblatana 12 czerwca 1972, dostarczana od końca 1972 roku A-4P – samoloty A-4B zmodernizowane dla Argentyny, dostarczane od 1966 roku A-4Q – samoloty A-4B zmodernizowane dla lotnictwa pokładowego Argentyny, 16 sztuk dostarczone od 1971 roku A-4S – samoloty A-4B zmodernizowane dla Singapuru, dostarczane od 1973 roku TA-4S – dwumiejscowa wersja
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Douglas A-4 Skyhawk · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.