Dostawy samolotów zaczęły się od grudnia 1967 roku, po wojnie sześciodniowej. Po raz pierwszy weszły do akcji w ramach 102. Dywizjonu 4 sierpnia 1968, bombardując palestyński obóz wojskowy w Jordanii. Zakupiono 48 samolotów A-4H, a w 1969 roku kolejne 42, które łącznie utworzyły trzy dywizjony (102, 109, 115). Zakupiono też wówczas 10 szkolno-bojowych TA-4H. Skyhawki używane były następnie podczas wojny na wyczerpanie z Egiptem nad Kanałem Sueskim, wykonując prawie 6000 misji przy stracie w latach 1969–1970 trzech samolotów. Po zawarciu rozejmu, USA sprzedały Izraelowi partię wycofanych z własnej służby samolotów A-4E, przystosowanych do przenoszenia pocisków Shrike, Sidewinder i bomb kierowanych AGM-62 Walleye (samoloty te zostały zmodernizowane przez dodanie „garbu” na aparaturę na grzebiecie). Utworzono z nich dwa dalsze dywizjony, 110 i 116. Od sierpnia 1971 roku rozpoczęto program modernizacji samolotów w zakresie silnika i wyposażenia elektronicznego, pod kryptonimem Crystal. Jednocześnie Izrael zamówił samoloty nowej ulepszonej wersji A-4N Skyhawk II (ostatecznie 117 sztuk). Dostawy ich rozpoczęły się na początku 1973 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Douglas A-4 Skyhawk · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.