W czasie wojny Jom Kipur w październiku 1973 roku Skyhawk był najliczniejszym typem samolotu izraelskiego, na wyposażeniu pięciu dywizjonów bojowych. Atakowały nacierające wojska egipskie i syryjskie. Stracono aż 53 Skyhawki, w tym 31 podczas pierwszych czterech dni, lecz z drugiej strony stanowiło to jedynie 1,1 samolotu na 100 lotów, przy ponad 4695 zadaniach bojowych. Straty natychmiast wyrównano dostawą z USA 46 A-4E i F począwszy od 21 października, jeszcze podczas wojny, oraz zwiększeniem zamówienia na A-4N o 7 sztuk. W wojnie tej Skyhawk okazał się bronią decydującą w wyprawie na pustynię Synaj i w czasie walk o Wzgórza Golan. Później samoloty te zmodernizowano wyposażając w izraelskie przyrządy elektroniczne. Na skutek doświadczeń bojowych, od 20 października 1973 roku na samolotach montowano przedłużone rury wylotu gazów (), aby obniżyć skuteczność rakiet z głowicami samonaprowadzającymi się na ciepło i oddalić miejsce wybuchu od sterów.