Josef Blösche (ur. 5 lutego 1912 we Frýdlancie, zm. 29 lipca 1969 w Lipsku) – niemiecki zbrodniarz nazistowski i zbrodniarz wojenny, służący w SS w stopniu Rottenführera o pochodzeniu sudeckoniemieckim.

Życiorys Był Niemcem sudeckim, członkiem NSDAP. Od połowy grudnia 1939 roku służył w policji granicznej, automatycznie zostając pracownikiem gestapo.

W 1941 roku rozpoczął służbę w SD w getcie warszawskim, gdzie odpowiadał za utrzymanie porządku na drewnianej kładce (przeprowadzonej nad ulicą Chłodną wzdłuż Żelaznej), łączącej tak zwane duże i małe getto. Szybko zasłynął z okrucieństwa – potrafił zastrzelić kogoś tylko dlatego, że ten odważył się spojrzeć mu w twarz. Często również uczestniczył w gwałtach na kobietach, a zgwałcone kobiety zabijał. Okrucieństwu zawdzięczał przydomek, jakim określali go mieszkańcy getta – Frankenstein. Za gorliwość w tłumieniu powstania w getcie warszawskim otrzymał Krzyż Żelazny II klasy.