Wyłkowyszki (lit. Vilkaviškis ) – miasto na Litwie, w okręgu mariampolskim, siedziba rejonu wyłkowyskiego.
Historia thumb|left|Wyłkowyszki w 1916 r. Miejscowość powstała prawdopodobnie na początku XVII wieku. Około 1620 roku Stefan Pac, skarbnik i podkanclerzy WKL, wraz z żoną Anną wzniósł tu niewielki drewniany kościół pw. Nawiedzenia NMP. Później został on rozbudowany o kruchtę, dwie kaplice i dwie wieże. Prawdopodobnie w 1660 król Polski Jan II Kazimierz Waza nadał Wyłkowyszkom prawa miejskie. Jako miasto określił Wiłkowyszki król August II Mocny w 1697 i 1710 roku. Prawa magdeburskie i herb (lilia na błękitnym polu) w 1791 roku potwierdził Wiłkowyszkom Stanisław August PoniatowskiT. Naruszewicz, Od Janówki, przez Suwałki, Kalwarię, Wiłkowyszki, do Pilwiszek. Obszar dekanatu Olwita do końca XVIII wieku, Suwałki 2020, s. 73, 360.. Osiemnastowieczne Wiłkowyszki zamieszkiwali Żydzi, Litwini, Polacy, Niemcy, dawni Rusini i może nieliczni TatarzyT. Naruszewicz, Vilkaviškio miestas, seniūnija ir parapija XVII–XVIII amžiuje, [w:] Sūduva nuo seniausių laikų iki Suvalkų gubernijos, Marijampolė 2022, s. 67-69.. W 1792 w mieście stacjonował 3 Pułk Przedniej Straży Buławy Polnej Litewskiej wojska I Rzeczypospolitej.