Wynikało to z przekonania, że badania kulturowe należy prowadzić we współczesności, a więc nie opierać się na zapisach historycznych czy podaniach z drugiej ręki, ale na obserwacji tego, jak kultura manifestuje się dziś.
Za ojców dyscypliny uważa się często Polaka Bronisława Malinowskiego i brytyjczyka Alfreda Radcliffe-Browna, choć obaj różnili się nieco podejściem do roli instytucji. Zdaniem Malinowskiego instytucje kultury służyły zaspokajaniu biologicznych potrzeb jednostek. Radcliffe-Brown z kolei koncentrował się na roli struktury społecznej i relacji pomiędzy jej częściami jako składową stabilności systemu (zob. też funkcjonalizm strukturalny).
Znani przedstawiciele szkoła brytyjska (lata 20. i 30. XX wieku) Bronisław Malinowski Alfred Radcliffe-Brown Edward Evans-Pritchard Lucy Mair Edmund Leach (tylko początkowo, potem zajął się strukturalizmem) szkoła francuska Marcel Mauss Lucien Lévy-Bruhl Arnold van Gennep
Konfiguracjonizm Konfiguracjonizm to nurt, który pojawił się w latach 40. i 50. XX wieku. Do znanych przedstawicieli należą: Ruth Benedict Alfred Kroeber
Psychokulturalizm Psychokulturalizm powstał jako amerykańska szkoła kultury i osobowości w latach 40–60. XX wieku.