quincussis znany w zaledwie jednym egzemplarzu (H. Kahnt: Das große Münzlexikon…, dz. cyt. w bibliografii, s. 86, 374).. W 79 r. p.n.e. w ogóle zaprzestano bicia monet z brązu, co wznowiono dopiero po reformie monetarnej Augusta.
Republikański assarius miał po stronie licowej (awers) podwójne oblicze boga Janusa (łac. Janus bifrons), a na odwrotnej (rewers) dziób okrętu (rostrum)Dla propagandowego podkreślenia rosnącej potęgi Rzymu na morzach. Podobnie znaczącą wymowę mógł mieć wizerunek Janusa jako bóstwa kojarzonego z wypowiedzeniem i prowadzeniem wojny (por. Jan Parandowski: Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian [Janus]). wraz z oznaczeniem wartości „I”. Srebrny denar miał z początku równowartość 10, później 16 asów.
W okresie cesarstwa Za czasów rozwiniętego cesarstwa bito 3 nominały monet „brązowych”, a najmniejszą z nich był właśnie wybijany z miedzi as o normatywnej wadze 2/5 uncji, czyli 10,92 g. Na awersie nosił podobiznę panującego władcy (w wieńcu laurowym lub bez), na rewersie – podobne przedstawienia figuralne (alegoryczne, propagandowe) jak na innych monetach cesarskich, z obowiązkowo umieszczanym w polu oznaczeniem S C. Początkowa średnica tej monety – ok. 25–27 mm, ulegała wraz z wagą stopniowemu zmniejszeniu. Neron przejściowo wprowadził as z mosiądzu (orichalcum) o wadze 7 gramów.