Pomorze Szwedzkie (szw. Svenska Pommern) – posiadłość Korony Szwedzkiej od XVII do XIX w., położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Morza Bałtyckiego.
Po wojnach z Polską oraz w trakcie wojny trzydziestoletniej Szwecja przejęła kontrolę nad wieloma terytoriami położonymi na wybrzeżach Bałtyku. Po zawarciu traktatu westfalskiego w 1648 roku Pomorze Zachodnie na mocy dziesiątego artykułu pokoju westfalskiego, zawartego w Osnabrück zostało podzielone. Cesarz przekazał Koronie Szwedzkiej terytoria obejmujące całe Pomorze Przednie (Vorpommern) wraz z wyspą Rugią, w granicach ustalonych za panowania ostatnich książąt pomorskich. Ponadto Szwecja otrzymała na obszarze Pomorza Tylnego miasta Szczecin, Gartz, Dąbie, Goleniów oraz wyspę Wolin, wraz z odcinkiem Odry pomiędzy nimi, Zalewem Szczecińskim oraz trzema jego ujściami: Pianą, Świną i Dziwną. Przekazanie to obejmowało również przyległe po obu stronach tereny lądowe, od granic obszaru królewskiego aż po Morze Bałtyckie, przy czym szczegółowy przebieg granicy na wschodnim brzegu miał zostać ustalony w drodze porozumienia pomiędzy komisarzami królewskimi i elektorskimi.