Bitwa morska pod Passero (lub Passaro) – zwycięstwo floty brytyjskiej nad hiszpańską 11 sierpnia 1718 r. podczas wojny Hiszpanii z czwórprzymierzem 1717-1720. Bitwa stoczona została koło Przylądka Passero, na południowy wschód od Sycylii.

W lipcu 1718 r. wysadzony został na Sycylii potężny desant hiszpański liczący 30 tys. żołnierzy. Armia ta wkrótce przystąpiła do oblężenia Mesyny bronionej przez sabaudzki garnizon. Operację ochraniała flota hiszpańska (26 liniowców i fregat, 4 kecze, 7 galer i kilka statków transportowych) dowodzona przez admirała Antonio Gaztañetę.

Brytyjska flota (22 okręty, blisko 1400 dział) dowodzona przez admirała George'a Bynga wysłana została przez rząd angielski, by przeciwdziałać hiszpańskim operacjom na Sycylii. Admirał Byng całkowicie zaskoczył flotę hiszpańską. Udało się to dzięki temu, że w tym czasie Anglia i Hiszpania oficjalnie nie były w stanie wojny, a hiszpańska flota żeglowała rozproszona i widząc Brytyjczyków nie spodziewała się żadnego zagrożenia. Hiszpańska flota podzieliła się na dwie części – mniejsze okręty schroniły się w pobliże wybrzeży, podczas gdy większe jednostki stoczyły walkę z Brytyjczykami. Okręty brytyjskie Canterbury wraz z okrętem Argyle, Burford i 4 innymi ruszyły w pościg za małymi jednostkami hiszpańskimi, zdobywając większość z nich.