Reszta toczyła walki abordażowe z Hiszpanami i dzięki rozproszeniu przeciwnika udało się zdobyć większość hiszpańskich liniowców i fregat z okrętem flagowym San Felipe na czele (który eksplodował podczas holowania). Poza tym zdobyto okręt kontradmirała Chacona 70-działowy Principe de Asturias i 60-działowy San Carlos z księciem Chalay na pokładzie. Z floty hiszpańskiej ocalało jedynie 5 liniowców i 7 fregat, w tym 60-działowy San Luis kontradmirała Guavary wraz z innym 60 działowym liniowcem San Fernando. Wszystkie te okręty schroniły się na Malcie. Zdobyte okręty hiszpańskie zgromadzone zostały koło Minorki.
W 1731 r. Brytyjczycy zaoferowali zwrot okrętów zdobytych w tej bitwie, jednak okazało się, że wszystkie są już przegniłe i zdewastowane. W wyniku tej bitwy flota angielska zdobyła całkowite panowanie na Morzu Śródziemnym. Wojska hiszpańskie znajdujące się na Sycylii zostały zablokowane. Dopiero w grudniu 1718 roku, gdy wojna toczyła się już na pełnych obrotach, państwa czwórprzymierza (Wielka Brytania, Francja, Austria i Holandia) oficjalnie wypowiedziały wojnę Hiszpanii.
Linki zewnętrzne
Literatura Trafalgar and the Spanish Navy (1988) Pattee Byng's Journal 1718-1720 (1950)
Kategoria:Bitwy w XVIII wieku Kategoria:Bitwy morskie w historii Anglii Kategoria:Bitwy morskie w historii Hiszpanii Bitwa przy przylądku Passero Kategoria:Bitwy na Morzu Jońskim