W 75 Wologazes zaproponował Wespazjanowi wspólny atak na Alanów, którzy przeprawiali się przez Kaukaz i pustoszyli tereny pogranicza królestwa Partów (Medię Atropatene) i Armenię wspierani przez buntujących się Hyrkanów. Jednakże cesarz nie podjął współpracy z Wologazesem w tym zakresie, mimo iż cesarski syn Domicjan był chętny do poprowadzenia oddziałów na tę wyprawę.
W 76 władca Partów zaatakował Syrię, w której doznał niepowodzenia ze strony jej namiestnika Marka Ulpiusza Trajana, ojca późniejszego cesarza Trajana.
Koniec rządów i osiągnięcia Wologazes panował do 79 roku. Z tego roku znana jest ostatnia tetradrachma z jego imieniem. Jednak już w 78 Pakorus II bił swoje monety w Seleucji. Wologazes II, syn i następca Wologazesa na tronie partyjskim, musiał walczyć o władzę z Pakorusem II. Do osiągnięć Wologazesa można zaliczyć wybudowanie miasta nazwanego Vologesias, Vologesocerta lub Valashabad, które leżało nad kanałem królewskim pięć kilometrów na południowy zachód od Seleucji. Mimo częściowo greckiego pochodzenia, Wologazes zaczął ograniczać