Znaczenie witryfikacji mózgu w krionice wynika z hipotezy, że informacje istotne dla pamięci i cech osobowości są związane z morfomolekularną organizacją tkanki nerwowej. Hipoteza ta pozostaje jednak niezweryfikowana jako procedura przywracania człowieka do życia po długotrwałej krioprezerwacji. Samo ograniczenie tworzenia lodu nie eliminuje innych źródeł uszkodzeń, takich jak następstwa niedokrwienia, niepełna perfuzja, działanie wysokich stężeń krioprotektantów i uszkodzenia mechaniczne podczas chłodzenia.
Organizacje krioniczne stosują różne warianty takich procedur. Alcor Life Extension Foundation opisuje dwa podstawowe tryby: krioprezerwację całego ciała oraz neuroprezerwację, w której procedura koncentruje się na zachowaniu głowy i mózgu. Cryonics Institute opisuje z kolei perfuzję całego ciała mieszaniną CI-VM-1, opracowaną przez Jurija Piczugina, ze stopniowym zwiększaniem stężenia roztworu do wartości docelowej, po czym ciało osoby poddawanej procedurze jest chłodzone do temperatury ciekłego azotu.