Do wrogów ludu zostali zaliczeni zwolennicy przywrócenia monarchii, a także ci, którzy: wspierają knowania wrogów Francji usiłują dyskredytować rewolucyjny rząd utrudniają aprowizację Paryża wywołują niezadowolenie mas rozsiewają fałszywe pogłoski itp.
Dla wszystkich wrogów ludu, zaliczonych do jednej z tych kategorii, prawo 22 prairiala przewidywało karę śmierci, w uproszczonym postępowaniu przed Trybunałem, bez sporządzania pisemnego wyroku i bez możliwości apelacji.
Rewolucja bolszewicka thumb|Wróg ludu - kułak Po przejęciu przez bolszewików władzy w Rosji określenie „wróg ludu” (ros. Враг народа) było używane w propagandzie bolszewickiej jako pogardliwa i piętnująca zbiorcza nazwa dla wszystkich rzeczywistych lub potencjalnych przeciwników władzy sowieckiej. Poszczególne fale terroru komunistycznego rozszerzały zakres pojęcia wróg ludu na kolejne grupy społeczne.
I tak – za wrogów ludu propaganda komunistyczna uznawała kolejno: konstytucyjnych demokratów i eserowców, kułaków i podkułaczników, spekulantów i NEP-manów (drobni przedsiębiorcy w okresie NEP), osoby duchowne, inżynierów lub agronomów (procesy pokazowe o tzw. szkodnictwo), trockistów itp.