Louis-François de Boufflers (ur. 10 stycznia 1644 w Cagny, zm. 22 sierpnia 1711 w Fontainebleau) – diuk de Boufflers, hrabia de Cagny, marszałek Francji, jeden z wodzów Ludwika XIV.
Służbę wojskową rozpoczął w roku 1663, będąc w 1669 pułkownikiem dragonów. Pod wodzą marszałka François de Créquy brał udział w zdobyciu Lotaryngii. Później służył pod dowództwem Turenne'a w wojskach sprzymierzonej Holandii. Wyróżniał się zarówno dzielnością, jak i talentami wojskowymi. Uczestniczył też w działaniach Turenne'a na terenie Alzacji. Po jego niespodziewanej śmierci w bitwie pod Nieder Sasbach (1675), dowodził strażą tylną wycofującej się armii francuskiej. Był już wtedy wyższym dowódcą w randze brygadiera, a w 1677 został generałem.
Następnie odbywał kolejne kampanie wojenne awansując coraz wyżej – w 1681 był już generałem lejtnantem. Dowodził francuską armią nad Mozelą, która rozpoczęła tzw. wojnę palatynacką serią zwycięstw (m.in. pod Cochem). Prowadził korpusy nad Sambrę, w 1690 wsparł swymi siłami armię marszałka Luxembourga przed bitwą pod Fleurus.