Charles Leonard Woolley (ur. 17 kwietnia 1880 w Londynie, zm. 20 lutego 1960 tamże) – brytyjski archeolog i badacz starożytnego Bliskiego Wschodu, odkrywca Grobów Królewskich z Ur. thumb|200px|left|Charles L. Woolley (z lewej) i Thomas E. Lawrence podczas wykopalisk w Karkemisz
Życiorys thumb|250px|Fotografia lotnicza wykopalisk w Ur (marzec 1927) Urodził się w 1880 roku w Londynie. Po ukończeniu New College w Oksfordzie rozpoczął w 1905 pracę jako asystent Arthura Evansa w Departamencie Starożytności Ashmolean Museum. W latach 1907–1912 prowadził wykopaliska w Nubii, badając m.in. meroickie stanowiska. Następnie wybrany został kierownikiem prowadzonych z ramienia British Museum prac wykopaliskowych w Karkemisz w północnej Syrii, gdzie jego współpracownikiem był Thomas Edward Lawrence (słynny Lawrence z Arabii). Prace te przerwał wybuch I wojny światowej. W jej trakcie Woolley służył jako oficer wywiadu na Bliskim Wschodzie. W 1916 dostał się do niewoli tureckiej i do 1918 przebywał w Turcji jako jeniec wojenny.