W projekcie wstępnym położono nacisk na możliwie dużą grupę lotniczą 72 samolotów, przy czym rozważano także na tym etapie koncepcję okrętu z dwoma pokładami lotniczymi. Rozważano także uzyskanie pewnej dodatkowej wyporności dla „Waspa”, przez zdjęcie wież 203 mm z lotniskowców „Lexington” i „Saratoga”Norman Friedman: U.S. Aircraft Carriers, s. 105-108. Ograniczenia wypornościowe spowodowały, że okręt zaprojektowany został ze słabym opancerzeniem, brakiem pancernego pasa burtowego i brakiem istotnego zabezpieczenia 400 ton paliwa lotniczego. Z szeregu rozważanych koncepcji, General Board of Bureau of Ships zaakceptował ostatecznie pierwszy rozważany schemat, okrętu z 14 500 ton zmodyfikowany o możliwie jak największą ochronę, z nadbudówką podobną do zastosowanej w lotniskowcach 20 000-tonowych, w pozostałych jednak aspektach zbliżony do „Rangera”.
Niezwykłą cechą „Waspa” była niesymetryczność kadłuba, co miało na celu zaoszczędzenie na wadze niezbędnego w innym przypadku balastu celem zbalansowania ciężaru nadbudówki (wyspy)Norman Friedman: U.S. Aircraft Carriers, s. 111-112. „Wasp” miał być również pierwszym lotniskowcem z charakterystyczną dla późniejszych konstrukcji boczną windą na skraju pokładu startowego.