Karol Tomasz Taylor (ur. 9 lutego 1928 w Poznaniu, zm. 30 sierpnia 1997 w Gdańsku) – polski biochemik.

Życiorys Urodził się w rodzinie Edwarda, ekonomisty, profesora Uniwersytetu Poznańskiego, i Wandy Marii z Wybranowskich (1885–1964). Brat Leona (1913–2000), adwokata, sędziego Trybunału Stanu, Stanisława Karola (1918–1939), poległego w kampanii wrześniowej, i Jana Hektora (1925–2012), inżyniera elektryka. Stryj Jacka Taylora. W 1946 ukończył szkołę średnią i rozpoczął studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej. Od 1950 studiował technologię leków, równocześnie został asystentem prof. Leona Kamieńskiego w Katedrze Chemii Organicznej. Specjalizował się biochemii drobnoustrojów, od 1953 był adiunktem w Pracowni Wirusologii Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni. Następnie objął stanowisko kierownika Pracowni Biochemii, w 1958 uzyskał stopień doktora w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk im. Ludwika Hirszfelda we Wrocławiu, a w 1966 doktora habilitowanego na Wydziale Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego. Następnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie przez rok prowadził badania nad genetyką molekularną w kierowanym przez prof. Wacława Szybalskiego w Laboratorium Rakowym McArdle Uniwersytetu Wisconsin w Madison.