Henryka Mierzejewskiego i prowadził zajęcia z kreślenia technicznego na Politechnice Warszawskiej. Rok później rozpoczął tam jako docent także prowadzenie zajęć na Wydziale Inżynierii i Chemii.
1 października 1918 został mianowany profesorem nadzwyczajnym Katedry Silników Spalinowych Politechniki Warszawskiej. W latach 1918–19 prowadził kursy dla oficerów lotnictwa, łączności i radiotelegrafii, zaś między 1921 a 1923 był pierwszym dziekanem Wydziału Mechanicznego Politechniki Warszawskiej. Od 1922 był kuratorem Korporacji Akademickiej Respublica. 8 lipca 1923 został profesorem zwyczajnym Katedry Silników Spalinowych. Na Oddziale Lotniczym i Samochodowym wykładał silniki lotnicze, samochodowe i budowę samochodów. W okresie 1921–1926 organizował praktyki zagraniczne w fabrykach silników samochodowych i lotniczych (głównie we Francji i we Włoszech). Od 1930 kierował laboratorium silników lotniczych Instytutu Badań Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych.