thumb|150px|Józef Węgrzyn, wizerunek na pocztówce, 1910–1925 thumb|Józef Węgrzyn wraz z synem Mieczysławem oraz Halina Bruczówna w filmie Przestępcy (1919) thumb|Z Jadwigą Smosarską w pierwszej ekranizacji Trędowatej (1926) thumb|Józef Węgrzyn w karykaturze Eli Kochańskiego, 1905–1940 r. thumb|Grób Józefa Węgrzyna na warszawskim cmentarzu Powązkowskim Józef Węgrzyn (ur. 13 marca 1884 w Warszawie, zm. 4 września 1952 w Kościanie) – polski aktor teatralny i filmowy oraz reżyser, uznawany za jedną z ważniejszych postaci przedwojennego polskiego teatru i kina.
Życiorys Był synem dozorcy Walentego Węgrzyna i Karoliny z Beslerów. Jego starszym bratem był Maksymilian Węgrzyn, aktor i reżyser.
Ukończył szkołę realną w Krakowie, gdzie mieszkał u swego brata Maksymiliana, i szkołę dramatyczną Gabrieli Zapolskiej.
Debiutował w 1904 na deskach Teatru Miejskiego we Lwowie jako Eros w sztuce J. Żuławskiego Eros i Psyche. W latach 1905–1912 był aktorem Teatru Miejskiego w Krakowie. W 1912 występował w Rosji z zespołem teatru A. Szyfmana, a po powrocie do Polski zamieszkał w Warszawie, gdzie został aktorem Teatru Polskiego w Warszawie. 29 stycznia 1913 wystąpił w premierze inauguracyjnej tego teatru, którą był Irydion Zygmunta Krasińskiego, grając tytułową rolę.