Łew Roman Rebet (wzgl. Leon Rebet) ps. „Kił” (; ur. 3 marca 1912 w Stryju, zm. 12 października 1957 w Monachium) – ukraiński publicysta i adwokat, działacz nacjonalistyczny, jeden z liderów Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Stryju, następnie ukończył studia prawnicze we Lwowie. W 1928 roku wstąpił do Ukraińskiej Organizacji Wojskowej (UWO). W 1934 roku objął kierownictwo okręgu Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów w Stryju. W latach 1935–1938 prowidnyk krajowy (krajowy przewodniczący) Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.
We wrześniu 1939 r. Rebet odmówił kategorycznie wykonania polecenia zarządu zagranicznego OUN (pod kierownictwem Andrija Melnyka) wszczęcia powstania antypolskiego, jako dywersji na rzecz Niemiec. Uważał, że wobec paktu Ribbentrop-Mołotow będzie to działanie wyłącznie na korzyść ZSRR. Decyzja Rebeta podjęta w zastępstwie Stepana Bandery (Bandera został po wybuchu wojny wypuszczony z więzienia i zaaprobował następnie decyzję Rebeta) była podstawą rozłamu w Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów na frakcję OUN(M) (Andrij Melnyk i melnykowcy) i OUN(B) (Stepan Bandera, Łew Rebet, Jarosław Stećko – banderowcy).