W latach 1945–1948 był głównym sędzią Zagranicznych Formacji OUN, a od 1948 wraz z Mykołą Łebediem, Iwanem Butkowśkim i Myrosławem Prokopem członkami Rady Politycznej OUN (zagranicznej). Niedługo później został jej przewodniczącym.
Doktorat i habilitację w dziedzinie prawa uzyskał na Wolnym Uniwersytecie Ukraińskim w Monachium.
Został zamordowany w 1957 roku przez agenta KGB – Bohdana Staszynskiego, późniejszego zabójcę Bandery.
W 2010 prochy jego oraz żony zostały sprowadzone na Ukrainę i pochowane na lwowskim Cmentarzu Łyczakowskim.
Przypisy
Bibliografia (podstawowe pozycje) Roman Wysocki, Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów w Polsce w latach 1929–1939, Lublin 2003. Ryszard Torzecki, Polacy i Ukraińcy. Sprawa ukraińska w czasie II wojny światowej na terenie II Rzeczypospolitej, Warszawa, PWN, 1993. Ryszard Torzecki, Kwestia ukraińska w polityce III Rzeszy, 1933–1945, Warszawa, KiW 1972. Ryszard Torzecki, Kwestia ukraińska w Polsce w latach 1923–1929, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1989. Adam Cyra, Banderowcy w KL Auschwitz, w: Studia nad faszyzmem i zbrodniami hitlerowskimi, t.