31 marca 1996 na gali Wrestlemania XII zmierzył się z Shawnem Michaelsem w walce typu Iron Man match o mistrzostwo WWF World Heavyweight. Po sześćdziesięciu minutach żaden zawodnik nie dokonał przypięcia, więc Michaels został ogłoszony zwycięzcą na zasadzie „nagłej śmierci”, czyli ze względu na uzyskanie wyraźnej przewagi. Zniesmaczony Hart przestał występować w organizacji na około 7 miesięcy.
Rywalizacja ze Steve’em Austinem (1996–1997) mały|Bret Hart w swoim charakterystycznym stroju i z pasem WWF Championship Pod nieobecność Harta Stone Cold Steve Austin zaczął wyrastać na główną gwiazdę WWF i kpił z Harta zachęcając go aby powrócił i zmierzył się z Austinem w walce. Hart odpowiedział na wezwanie i 16 listopada 1996 pokonał Austina na gali Survivor Series. Tego samego dnia wprowadził do galerii sławy WWE Hall of Fame Pata Pattersona. 2 grudnia 1996 wziął udział w turnieju Middle East Cup i wygrał, pokonując The British Bulldoga w pierwszej rundzie, pomijając drugą rundę i wygrywając Steve’a Austina w finale.