19 stycznia 1997 ostatni raz wziął udział w Royal Rumble. Wszedł na ring jako dwudziesty pierwszy i wyeliminował Jerry’ego Lawlera oraz Diesela. Na końcu wyeliminował Steve’a Austina, który był ostatnim pozostałym zawodnikiem uczestniczącym w bitwie. Jednak sędzia nie zauważył eliminacji, więc Austin szybko powrócił na ring, wyrzucił z niego Harta i został ogłoszony zwycięzcą. 16 lutego na gali In Your House 13: Final Four pokonał Stone Colda Steve’a Austina, The Undertakera i Vadera w walce typu Fatal 4-way o zwakowane mistrzostwo WWF World Heavyweight. Następnego dnia przegrał tytuł w pojedynku przeciwko Sycho Sidowi. Hart i Stone Cold zmierzyli się ze sobą jeszcze 23 marca na gali WrestleMania 13. Sędzią specjalnym był Ken Shamrock. W czasie walki Hart zranił Austinia w głowę tak mocno, że ten zaczął krwawić. Później Hart założył mu chwyt Sharpshooter. Austin opierał się, nie chcąc się poddać, ale zemdlał z powodu bólu i utraty krwi. W ten sposób Hart wygrał, jednak po walce dalej atakował przeciwnika. Shamrock w końcu odciągnął atakującego od atakowanemu. 6 lipca na gali Canadian Stampede grupa The Hart Foundation (Bret Hart, Jim Neidhart, Owen Hart, The British Bulldog i Brian Pillman) pokonała w walce 5 na 5 Stone’a Colda Steve’a Austina, Kena Shamrocka, Goldusta i tag team The Legion of Doom (Hawk i Animal).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bret Hart · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.