mały|Węże nad napisem LITVANIE PARS na mapie Carta Marina mały|Wąż na pomniku w Wiżunach Žaltys (prus. Angzdris) – nieszkodliwy zielony wąż będący przedmiotem kultu w mitologii pruskiej, litewskiej i . Często utożsamiany z zaskrońcem zwyczajnym.
Kult W mitologii bałtyckiej nieszkodliwy zielony wąż (zazwyczaj utożsamiany z zaskrońcem zwyczajnym) uznawany był za symbol płodności i dobrobytu, bóstwo chtoniczne i opiekuńcze, uosobienie sił witalnych i strażnika ogniska domowego. Węże miały być trzymane w domach, aby przynosić gospodarstwu dobrobyt i pomyślność. Ludowy folklor uznawał węże za przyjaciół dzieci, a przypadkowe spotkanie z wężem traktowane było jako pomyślny znak i zwiastun małżeństwa lub narodzin.
Žaltys był uznawany za ulubieńca bogini Saule, a zabicie węża miało wiązać się z nieszczęściem i stanowiło naruszenie tabu oraz świętokradztwo. Pomimo nawrócenia Litwy na chrześcijaństwo pozytywny wizerunek węża uznawanego za symbol pomyślności przetrwał w litewskim folklorze.
W swojej kronice Maciej Stryjkowski opisywał kult węży panujący wśród Prusów, Litwinów i Żmudzinów – według jego relacji ludy te miały czcić węże i tworzyć bożki na ich podobieństwo, a przedstawiciele tych ludów mieli je trzymać w domach jako bóstwa opiekuńcze, hodować i karmić mlekiem.