Spółka nie ograniczała się tylko do produkcji na ulicach Świętojerskiej, Bema czy na Solcu. W 1877 roku powstała dzięki zamówieniom rosyjskim Warszawska Fabryka Stali na Nowej Pradze (ulica Stalowa), gdzie udziałowcami były spółka Lilpop, Rau i Loewenstein oraz Starachowickie Towarzystwo Urządzeń Górniczych. 1 kwietnia 1879 roku przewalcowano w niej pierwszą szynę stalową (inne fabryki firmy wytwarzały szyny kolejowe znacznie wcześniej), a wytwarzano tutaj też obręcze i osie wagonowe.
Ponieważ fabryka na Solcu była niekorzystnie zlokalizowana pod względem logistycznym (utrudniony transport surowców i wyrobów gotowych), w 1904 roku rada nadzorcza spółki zezwoliła na zakup zabudowanej nieruchomości w podwarszawskiej gminie Czyste, pomiędzy stacją towarową Kolei Warszawsko-Kaliskiej i linią kolei obwodowej. Znajdowały się na niej nowoczesne budynki zbankrutowanej fabryki budowy maszyn Augusta Repphana, wzniesione w latach 1893−1903. Znajdowały się tam: warsztat mechaniczny z suwnicą elektryczną o nośności 15 ton, duża tokarnia do wytwarzania kół zamachowych do maszyn parowych oraz heblarka. We frontowym budynku administracyjno-biurowym umieszczono archiwa, gabinety dyrekcji, sale posiedzeń, biura techniczne (I piętro) i mieszkania dla personelu (II piętro).