Symbolika religijna pełni zatem rolę nie tylko w indywidualnym doświadczeniu duchowym, ale także w życiu społecznym, będąc aktywną siłą w procesach społecznych i religijnych.
Struktura Struktura symbolu religijnego jest kilkuwarstwowa. Jest postrzegany jako bezpośrednio lub pośrednio ustanowiony przez Absolut, w przeciwieństwie do innych znaków, które są kształtowane przez ludzką interpretację. Według Paula Tillicha, symbol religijny odsłania fundamentalną warstwę rzeczywistości i reprezentuje wymiar „rzeczywistości ostatecznej”, co sprawia, że można go określić jako symbol świętości. Symbol religijny nie może być zrozumiany w sposób czysto dyskursywny, ponieważ zawiera element misteryjny i transcendentny. Jego prawidłowe funkcjonowanie wymaga od poznającego odpowiedniej dyspozycji i zmysłu tajemnicy, który jest kluczowy dla jego odbioru. Liturgia jest przestrzenią, w której symbol ma największe znaczenie, a jego funkcjonowanie wymaga zaangażowania wspólnoty.